ปลาอโรวาน่า ไม่ใช่ มาม่าสำเร็จรูป ตอน 2

ปลาอโรวาน่า ไม่ใช่ มาม่าสำเร็จรูป ตอน 2

ปลาอโรวาน่า มาติดตามเรื่องราวของ ใน อโรวาน่า ไม่ใช่ มาม่าสำเร็จรูป ตอนนี้เป็นตอนต่อจากตอนที่แล้ว ซึ่งได้กล่าวปูเรื่องการเพาะเลี้ยงปลาไป ในตอนนี้มาดูกันว่ากระบวนการต่าง ๆ หลังจากได้ลูกปลามาแล้วมีอะไรบ้าง เชิญติดตาม

กลับมาที่ลูกปลา ไม่ว่าจะสายพันธุ์อะไร เมื่อออกจากปาก (ในกรณีเป็นตัวแล้วนะ) จะมีสีเข้มดำทั้งนั้น ผมคาดว่าน่าจะเป็นเพราะในปากพ่อปลามันมีสภาพแวดล้อมดำมืดลูกปลาเลยปรับตัวให้มีสีเข้ม และลูกปลาพวกนี้เมื่อเอาไปขุนในตู้ สีก็จะสว่างขึ้นตามลำดับ ลูกปลาพวกนี้จะถูกขุนในตู้ขนาดพอเหมาะกับฝูงของมัน มักจะเป็นตู้ละครอกเสียส่วนใหญ่ มีการดูแลด้วยการเปลี่ยนถ่ายน้ำทุกวัน ครั้งละ 20% และใส่เกลือ วิตามินสัตว์น้ำ ยาปรับสภาพน้ำ สูตรของฟาร์มไหนก็ฟาร์มนั้นครับ


ในปลาทองมาเลย์นาดประมาณ 2-3 นิ้ว ถ้าเรามองเห็นประกาย หรือเหลือบสีทองที่บริเวณช่องท้องปลา นั่นพอจะอนุมานได้ว่าจะเป็นปลาเกรดคุณภาพสูงเมื่อโตขึ้น ซึ่งก็คือจะมีสีทองเข้มจัด และสีเต็มเกล็ดมากกว่า ปลาทองมาเลย์ที่มีท้องสีขาวๆ แต่ผมบอกได้เลยว่าไอ้ปลาที่ท้องสีทองๆ นี่หายากมากว่าการงมเหรียญบาทในสระว่ายน้ำโอลิมปิกซะอีก


เมื่อขุนลูกปลาจนได้ขนาด 4-5 นิ้ว ก็จะเริ่มมีการคัดเกรดปลาครั้งแรกกันแล้ว ในที่นี้ผมขอยกตัวอย่างการคัดเกรดปลาด้วยวิธีของฟาร์มใหญ่ที่มีชื่อเสียง และคัดปลาด้วยวิธีที่น่าเชื่อได้ มาเล่าให้ฟังนะครับ


การคัดปลาอโรวาน่าแดงอินโด จะนำลูกปลาขนาด 4-5 นิ้ว ใส่ลงในถังไฟเบอร์สีขาว และเนื่องจากเป็นวิธีการคัดของฟาร์มใหญ่ ที่มีผลผลิตลูกปลามาก จึงสามารถนำปลาใส่ลงไปได้วันละหลาย ๆ สิบตัว ผมเคยเดินดูห้องคัดปลาที่เอาปลาแดงใส่ถังขาวไว้ร่วมพันตัว ละลานตาไปหมด เมื่อเอาปลามาไว้ในถังสีขาวแล้วก็ไม่ต้องทำอะไรเลี้ยงไว้ในนั้นอีก 2-3 สัปดาห์ ซึ่งปลาก็จะปรับสภาพสีจนอ่อนซีด ๆ ในสภาพแวดล้อมขาว หลายคนคงไม่เข้าใจว่าเอาปลาแดงมาใส่กับขาวมันผิดวิธีการนี่ เพราะปลาแดงที่เรารับรู้มาต้องเลี้ยงในตู้ดำ น้ำดำ ปลาจะได้ดูแดง ๆ แต่เค้าใช้วิธีนี้คัดปลาจริงๆ ครับ


พอปลาอโรวาน่ามันอยู่ในถังขาวได้ 2-3 สัปดาห์ สีเกล็ด สีตัว จะซีดออกขาวๆ เกือบทุกตัว ตอนนี้ฟาร์มเค้าจะมาเล็งๆ ดูว่า ปลาตัวไหนยังมีหาง ครีบหลัง ครีบท้อง ชายน้ำ ครีบอก และหนวดกับริมฝีปากยังแดงอยู่ ตัวนั้นจะถูกคัดมาฟอร์มเป็นปลาเกรดคุณภาพต่อ ส่วนพวกที่กลายเป็นสีส้ม สีแสด นี่จะเป็นปลาเกรดทั่วไป และก็อีกแหละปลาที่จะคัดมาฟอร์มเป็นปลาเกรดคุณภาพมีประมาณ 10% จากปลาทั้งหมดที่ใส่ลงถัง เท่านั้นครับ


ปลาอโรวาน่าที่ถูกคัดขึ้นมานี้ จะถูกนำไปฟอร์มในตู้ดำต่อครับ ส่วนปลาที่เหลือจะถูกนำไปเลี้ยงไว้ในสภาพแวดล้อมสีเข้มๆ เพื่อให้ปลาปรับตัว ปรับสี ให้กลับมาเข้มขึ้น ก่อนนำไปขายต่อไป ซึ่งฟาร์มใหญ่บางฟาร์มก็ใช้วิธีการขายส่งให้ฟาร์มอื่นที่ผลผลิตไม่พอจำหน่าย เอาไปตีใบเซอร์ฯ (certificate) ของฟาร์มนั้นๆ ขายเอาเอง บางฟาร์มก็ออกใบเซอร์ฯ เป็นเกรดปกติ ขายในราคาย่อมเยาก็แล้วแต่การตลาดของแต่ละฟาร์ม


ปลาอโรวาน่าที่ถูกคัดเก็บไว้ จะถูกฟอร์มต่อในตู้ดำ เปิดไฟหลายดวงสักหน่อย รวมทั้งมีไฟแขวนไว้หน้าตู้ด้วย และเลี้ยงน้ำตื้นๆ เพื่อให้ปลาไว้รับแสงได้เต็มที่เพราะปลาแดงจะพัฒนาสีสันเร็วมากตามปริมาณแสงที่ได้รับ ซึ่งเรียกกันว่าการเพาะปลา ปลาก็จะถูกเลี้ยงไว้ในสภาพเช่นนี้เพื่อรอการส่งออกต่อไปครับ


สำหรับปลามังกรทอง การคัดปลาจะดูยุ่งยากกว่านี้เยอะ ผมขอพูดถึงการคัดลูกปลาทองมาเลย์เน้นนะครับว่าทองมาเลย์อย่างเดียว ไม่รวมพวก HI BACK, SUPER HI BACK เพราะเดี๋ยวจะมีบทที่ว่าด้วยเรื่องพวกนี้อย่างเดียวเลยโดยเฉพาะ


ลูกปลาสีทองนอกจากการดูสีเหลือบที่ท้องแล้ว เมื่อปลาได้ขนาด 4-5 นิ้ว ก็จะถูกนำมาเลี้ยงในตู้ขาว การคัดปลาสีทองก็มีวิธีที่หลากหลายมากมาย แล้วแต่วิธีของแต่ละฟาร์มซึ่งส่วนใหญ่ก็จะจำแนกจากลักษณะของเนื้อเกล็ด ความเข้มของสี ทรงปลา ความเงาของเกล็ด เป็นหลักๆ สำหรับปลาเล็กขนาดนี้ แต่พอขนาดใหญ่ขึ้นเป็น 8-9 นิ้ว ก็คงจะดูเรื่องการเปิดสูงของเกล็ดแถวที่ 5 แถวที่ 6 ลักษณะหัวทอง เพิ่มขึ้นมาอีก


ทีนี้ กลับมายังประโยคที่ว่า ปลาอโรวาน่าไม่ใช่มาม่าสำเร็จรูป สักหน่อย ตามปกติอโรวาน่าสายปลาทองมาเลย์ในช่วงปีแรกไม่มีทางที่จะมีการเปิดของเกล็ดที่สูงได้แน่นอน และไม่มีทางที่ปลาแดงอินโด จะมีสีตัดขอบส้มแดงได้ในช่วงปีแรกของชีวิตแน่


แต่คนเลี้ยงหลายคนก็ทนไม่ได้กับการต้องรอคอยกว่าปลาจะสวย กว่าปลาจะแดง จะข้ามหลัง ทางผู้ผลิตปลาอโรวาน่าก็จัดให้สนองความต้องการนั้น ด้วยการดองปลา


การดองปลาไม่ใช่การเอาปลาไปเลี้ยงในน้ำเกลือ หรือน้ำส้ม แต่เป็นการเลี้ยงในตู้เล็กๆ น้ำตื้นๆ ให้อาหารน้อยๆ เพื่อให้ปลาไม่โต นั่นเพราะการพัฒนาด้านสีสันและการเปิดของเกล็ดไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาดตัว แต่ส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับอายุปลาเป็นสำคัญ นั่นคือ เมื่ออายุมากขึ้นเท่าไหร่ พัฒนาการด้านสีและการเปิดของเกล็ดก็มากตามโดยไม่เกี่ยวว่าปลามันจะโตหรือไม่ ดังนั้น ปลาบางตัวที่ผ่านการดองมา อาจจะเป็นปลาแดงเกรดพิเศษที่สีตีขอบหมดแล้วในขนาด 7-9 นิ้ว หรือทองมาเลย์เปิดสูงข้ามหลังตั้งแต่ขนาด 7-9 นิ้วเช่นกัน คนซื้อก็คงเข้าใจว่าปลามีสีมีพัฒนาการที่ดีตั้งแต่เด็กสมเป็นเกรดพิเศษ แต่ความจริงปลาพวกนี้อาจจะอายุร่วม 2 ปีแล้วก็ได้


ด้วยวิธีการดองปลา ก็ทำให้อโรวาน่าใกล้เคียงมาม่าสำเร็จรูปไปอีกขั้นหนึ่งสำหรับผู้ซื้อมาเลี้ยง คือ ซื้อปุ๊ป สวยปั๊ป แต่การดองปลาก็เป็นแค่วิธีหนึ่งเท่านั้น ในการเนรมิตปลาอโรวาน่าให้เป็นมาม่าสำเร็จรูป ยังมีอีกหลายวิธีที่ผมจะทยอยเล่าให้ฟังในตอนต่อๆ ไป


สำหรับเรื่องการดองปลา เมื่อปลาตัวนั้นๆ ถูกซื้อไปเลี้ยงและได้รับอาหารตามปกติปลาก็จะค่อยๆ โตขึ้น ไปสู่ขนาดปกติได้ แต่บางตัวก็จะแกรนเลี้ยงไม่ได้ตามขนาดที่สายพันธุ์ควรจะเป็น การสังเกตว่าปลาตัวไหนถูกดองมานั้นก็ดูไม่ยากนัก ให้สังเกตสัดส่วนดวงตาปลาเทียบกับขนาดหัวปลา คือ จะมีขนาดของตาที่โตผิดปกติ


ส่วนตัวผมไม่ได้ต่อต้านปลาที่ผ่านการดองมานะครับ แต่จะดีกว่าไหม ถ้าเราคนเลี้ยงมีความอดทนรอ และเข้าใจธรรมชาติของปลาอโรวาน่า เลี้ยงเค้าอย่างดีดูเค้าเติบโตในเวลาที่เหมาะสม และได้สนุกกับการดูพัฒนาการของปลาในแต่ละช่วงอายุ ผมว่านี่เป็นเสน่ห์ของการเลี้ยงอโรวาน่า แต่สำหรับผู้ที่อยากได้ปลาที่สวยทันใจการซื้อปลาใหญ่ที่โตเต็มที่ แสดงสีสันและการเปิดขอบเกล็ดครบถ้วนแล้วมาเลี้ยงดูจะเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผลกว่า


ผมอยากเปรียบเทียบกับการเลี้ยงสุนัขอย่างเกรทเดนที่กว่าจะตัวใหญ่ หนา สวย ก็ต้องเลยสามปีไปแล้ว และสามปีแรกของการเลี้ยงล่ะ มันก็ผอม เก้งก้าง ดูไม่ได้มีความสวยงามสง่าอะไรเลย หรืออย่างสุนัขขนยาว เช่น ชิสุห์ ยอร์คเชียร์ ปักกิ่ง กว่าจะได้ขนยาวสวยสมใจก็ 3 ปี ไปแล้วเหมือนกัน


ปลาอโรวาน่าก็ต้องใช้เวลา 3 ปีไปแล้ว กว่าจะเห็นความสวยงาม และจะเห็นแบบเต็มที่ก็ต้อง 5 ปีไปแล้ว นั้นคือ เสน่ห์ของการเลี้ยงปลาอโรวาน่า แต่ผมก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะดูแลอโรวาน่าอย่างไรก็ได้ พออายุถึงเวลา มันก็สวยเองแหละไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ อย่างเกรทเดน ถ้าเราเลี้ยงตามมีตามเกิด ไม่ให้อาหารดีๆ ไม่ได้ออกกำลังกาย พอเลย 3 ปี เราก็ไม่มีทางได้หมาสูงใหญ่ สวย สง่า หรือสุนัขขนยาวถ้าไม่ดูแลบำรุงขน แม้อายุจะ 4-5 ปี แล้วเราก็คงไม่มีวันเห็นความสวยงามของขนที่ยาวลากพื้นแน่ ๆ


การดูแลปลาอโรวาน่า ก็ต้องมีวิธีการเช่นกัน ซึ่งผมจะนำเสนอในตอนต่อไป และการดูแลปลาแต่ละสายพันธุ์ ก็มีวิธีที่แตกต่างกัน ซึ่งผมจะนำเสนอทั้งเทคนิคการดูแลที่เหมาะสม ตามช่วงชีวิตของปลาแต่ละสายพันธุ์ และเทคนิคการดูแลที่ไม่เหมาะสม หรือวิชามาร เพื่อให้ท่านผู้อ่านรู้ แต่ไม่ให้ทำตาม แต่แนะให้รู้ ว่ามีการใช้วิชามารพวกนี้ ทำให้ปลาสวยเร็ว งามเร็ว ขายได้แพงเร็วๆ เพราะ ปลาอโรวาน่าไม่ใช่มาม่าสำเร็จรูป เจอกันตอนหน้าครับ

ขอบคุณข้อมูลจาก fish-zone.com

ตั้น
Emperor Arowana
จักรพรรดิปลามังกรทอง
www.emperorarowana.com


Product map ความรู้เกี่ยวกับปลาอโรวาน่าหรือปลามังกร Site map